Na Śnieżnik i dalej po Masywie Śnieżnika
Śnieżnik ma 1425 metrów i od 2022 roku nową wieżę widokową. Podejście z każdej strony to kilka godzin, a w masywie jest co robić przez dwa dni.
Masyw Śnieżnika leży we wschodniej części Sudetów, na pograniczu Polski i Czech, i należy do rejonów, gdzie jeden dzień to zdecydowanie za mało. Najwyższym szczytem jest sam Śnieżnik (1425 m n.p.m.), ale wokół niego znajdziemy kilka miejsc wartych osobnego przyjazdu.
Wieża na Śnieżniku wróciła po latach
Do 1973 roku na Śnieżniku stała kamienna wieża widokowa wzniesiona w latach 1895–1899. Tworzyły ją dwie połączone cylindryczne wieże z tarasami na wysokości około 17 i 30 metrów, a całość mierzyła 33,5 metra. Po wojnie budowla przez lata niszczała bez konserwacji, a wejście na nią uchodziło za niebezpieczne. Wysadzono ją 11 października 1973 roku.
Przez blisko pół wieku szczyt pozostawał bez wieży. Nową konstrukcję ukończono i otwarto 26 września 2022 roku, a ruch na Śnieżniku wyraźnie od tego czasu wzrósł. Z góry zobaczymy Karkonosze i Jesioniki, a przy dobrej pogodzie także znaczną część Sudetów Wschodnich.
Skąd wchodzić na Śnieżnik?
Na Śnieżnik prowadzi kilka podejść różniących się raczej charakterem niż poziomem trudności. Technicznie żadne nie jest wymagające, za to wszystkie są długie.
- Międzygórze – najpopularniejszy punkt startowy; czerwonym szlakiem dochodzimy do schroniska na Śnieżniku w około 2 h 40 min, a na szczyt w około 3 h 30 min
- Kletno – wariant dobrze łączący się ze zwiedzaniem Jaskini Niedźwiedziej
- Sienna i Przełęcz Puchaczówka – opcja pozwalająca skrócić podejście wyciągiem
- Strona czeska – szlaki od Dolní Moravy i Velkiej Moravy, odpowiednie dla osób przechodzących grzbietem
Niezależnie od wybranej drogi na wycieczkę zakładamy pełny dzień. To nie jest szczyt zdobywany przed obiadem.
Pogoda na kopule szczytowej
Kopuła szczytowa Śnieżnika wznosi się powyżej granicy lasu, dlatego warunki są tam wyraźnie ostrzejsze niż w dolinie. Wiatr bywa silny przez cały rok, a mgła potrafi zejść w kilkanaście minut. Zimą szczyt wymaga zarówno doświadczenia, jak i sprzętu – to nie spacerowa kopuła, choć latem może tak wyglądać.
Dodatkowa warstwa odzieży w plecaku jest tutaj rozsądnym rozwiązaniem nawet w lipcu, ponieważ po uwzględnieniu wiatru różnica temperatur między Międzygórzem a szczytem potrafi wynieść kilkanaście stopni.
Co jeszcze zobaczyć w okolicy
- Jaskinia Niedźwiedzia w Kletnie – jedna z najpiękniejszych jaskiń w Polsce; wejścia są limitowane, a w sezonie trzeba wcześniej zarezerwować bilet
- Trójmorski Wierch (1145 m n.p.m.) – punkt styku zlewisk trzech mórz
- Wodospad Wilczki w Międzygórzu – znajduje się kilka minut od parkingu
- Czarna Góra – miejsce z infrastrukturą narciarską oraz wyciągiem czynnym również latem
Jeśli zamiast pieszego podejścia wolimy rower, w tym samym rejonie mamy do dyspozycji pętle systemu Singletrack Glacensis, znajdujące się między innymi w Międzygórzu i pod Śnieżnikiem. Trasy są jednokierunkowe, natomiast ich skala trudności zaczyna się od wariantów rodzinnych.
Przy planowaniu dwóch dni sensowny układ wygląda następująco: pierwszego dnia wchodzimy na Śnieżnik z wieżą, natomiast drugiego odwiedzamy jaskinię i wybieramy coś krótszego. Odwrotna kolejność co prawda również się sprawdzi, jednak po całym dniu spędzonym na grzbiecie zwiedzanie jaskini bywa męczące.
Schronisko PTTK na Śnieżniku – przerwa albo nocleg
Na trasie z Międzygórza mijamy schronisko PTTK na Śnieżniku – naturalne miejsce na przerwę przed ostatnim, około 45-minutowym podejściem na kopułę. To również sensowna baza, jeśli chcemy rozłożyć wyprawę na dwa dni albo wyjść na szczyt o wschodzie słońca.
Miejsca noclegowe trzeba rezerwować z wyprzedzeniem, szczególnie w weekendy oraz wakacje, natomiast standard jest typowo schroniskowy, czyli obejmuje pokoje wieloosobowe i wspólne łazienki. Jeśli tego nie lubimy, powinniśmy poszukać noclegu w Międzygórzu.
Czeska strona masywu
Śnieżnik leży na granicy, a po czeskiej stronie nosi nazwę Králický Sněžník. Przejście na drugą stronę nie wymaga żadnych formalności, bo szlaki łączą się na grzbiecie. Po czeskiej stronie znajdziemy między innymi rzeźbę słonia – jeden z rozpoznawalnych symboli szczytu, ustawiony jeszcze w czasach starej wieży.
Jeśli planujemy dłuższe przejście, czeskie szlaki od Velké Moravy czy Dolní Moravy pozwalają nam dotrzeć do zupełnie innej części masywu, znacznie mniej uczęszczanej niż okolice Międzygórza.
Może Cię też zainteresować artykuł na temat Trójmorskiego Wierchu oraz zestawienie szczytów Sudetów na pół dnia.