Gorc – hala pod szczytem i widok na Tatry, którego nie ma z Turbacza
Gorc (1228 m): z Ochotnicy Górnej w 2 h, z Kamienicy, hala pod szczytem, bacówka, parking. Widok na Tatry lepszy niż z Turbacza.
Gorc (1228 m n.p.m.) leży na wschód od głównego grzbietu Turbacza, dlatego panorama Tatr obejmuje również Tatry Bielskie, a Pieniny mieszczą się z nimi w jednym kadrze. To właśnie ten układ, widoczny zarówno z hali, jak i z wieży, odróżnia tutejszy widok od panoramy oglądanej z Turbacza. Zobaczymy stąd ponadto Trzy Korony, Radziejową, Mogielicę oraz Babią Górę, o ile oczywiście widoczności nie zepsują chmury zalegające nad dalszymi pasmami. Sam szczyt znajduje się na granicy gmin Kamienica i Ochotnica Dolna, poza głównym gorczańskim grzbietem.
Na Gorcu stoi drewniana, ponad dwudziestometrowa wieża widokowa, wybudowana w latach 2014–2015 przez gminę Ochotnica Dolna w ramach programu „Enklawa aktywnego wypoczynku w sercu Gorców”. Konstrukcja jest obudowana, dzięki czemu wejście po około 138 stopniach powinno być stosunkowo przyjazne również osobom, które na otwartych platformach niezbyt chętnie spoglądają pod nogi. Na dachu działają kamery internetowe pokazujące bieżącą panoramę. Co ciekawe, działka z wieżą nie leży na terenie Gorczańskiego Parku Narodowego, którego granica przebiega na północ i zachód od szczytu.

Z Ochotnicy Dolnej na Gorc – długa dolina i strome zakończenie
Najbardziej naturalnym wariantem od południa jest zielony szlak z Ochotnicy Dolnej, rozpoczynający się przy stacji paliw i prowadzący doliną potoku Gorcowego przez Hale Podgorcowe. Trasa ma około 9 km, podejście zajmuje około 3 h – 3 h 30 min, a suma przewyższeń wynosi mniej więcej 750 m, dlatego nie warto traktować jej jako krótkiego spaceru do wieży. Początek jest spokojniejszy. Ostatni odcinek prowadzi jednak stromo przez wiatrołomy, aż do połączenia z niebieskim szlakiem, którym po kilku minutach docieramy na szczyt.
Nie liczmy po drodze na Gorczańską Chatę – dawna Hawiarska Koliba, studenckie schronisko na żółtym szlaku w dolinie Jamnego nad Ochotnicą Górną (839 m n.p.m.), spłonęła doszczętnie w październiku 2022 r. i wciąż czeka na odbudowę. Z Ochotnicy Górnej też da się wejść na Gorc, żółtym szlakiem na Przysłop i dalej zielonym grzbietem, ale to około 10 km i 4 h marszu, więc od południa wygodniejszy jest zielony z Ochotnicy Dolnej. Samochód możemy pozostawić przy stacji paliw w Ochotnicy Dolnej, natomiast do Ochotnicy docierają również autobusy z Nowego Targu, choć kursy są rzadkie, a w weekendy komunikacja nie rozpieszcza.
Z Kamienicy przez Rzeki – krócej, ale nie całkiem spacerowo
Od północy wyruszamy z Lubomierza-Rzek, skąd niebieskie znaki prowadzą przez uroczysko Koszarki, polanę Świnkówka oraz polanę Gorc Kamienicki. Szlak liczy 5,0 km, średni czas podejścia wynosi 2 h 11 min, a zejścia 1 h 21 min, choć Gorczański Park Narodowy określa trasę jako dość trudną, z ponad 500 m różnicy wzniesień. Podejście jest krótsze niż od strony Ochotnicy. Na Świnkówce otwierają się widoki na dolinę Kamienicy, główny grzbiet Gorców oraz fragment Tatr, zaś w czerwcu i na początku lipca kwitną tutaj jaskry platanolistne.
Na polanie Gorc Kamienicki znajdziemy blok skalny z inskrypcją Tadeusza Twardzickiego, przypominającą o międzywojennych gospodarstwach wzorcowych, natomiast w dolinie Kamienicy działały niegdyś huty szkła Wodzickich i Marszałkowicza. Odcinki niebieskiego szlaku do Rzek oraz zielonego między Przysłopem a Gorcem biegną wzdłuż granic parku, dlatego pozostają bezpłatne. Bilet do parku narodowego na pozostałe udostępnione trasy GPN kosztuje 10 zł normalnie lub 5 zł ulgowo za dzień, a parking w Rzekach jest płatny – ten prowadzony przez park na polanie Trusiówka kosztuje 15 zł za samochód osobowy, plus kolejne 15 zł za pozostawienie auta na noc. Bilet parkowy możemy kupić online w systemie eparki.pl lub w aplikacji mPay.

Bacówka i hala – panorama zaczyna się przed szczytem
Po południowej stronie szczytu rozciąga się Hala Gorcowa, nazywana również Halami Gorcowymi, która sama w sobie jest wystarczającym powodem, aby wybrać podejście z Ochotnicy. Rozległa polana otwiera widok na całe Tatry, a ponieważ nie zasłania go zwarty las, panorama pojawia się jeszcze przed wejściem na wieżę. Latem odbywa się tu wypas owiec i działa bacówka pasterska. Oscypki bywają sprzedawane sezonowo, jednak nie powinniśmy planować posiłku wyłącznie na podstawie nadziei, że akurat zastaniemy bacę.
W lipcu i sierpniu na Halach Podgorcowych oraz Gorcowej funkcjonuje Studencka Baza Namiotowa „Gorc” Akademickiego Oddziału PTTK w Krakowie, figurująca w wykazie schronisk jako punkt „Baza namiotowa Gorc”. Na samym szczycie nie ma schroniska PTTK, są natomiast ławki, wiata, tablice poświęcone pasterstwu wołoskiemu oraz „Kamień Pogody”. Najbliższy większy obiekt tego typu znajdziemy dopiero przy Turbaczu, do którego prowadzi grzbietowy wariant na zachód. Warto więc zabrać własny prowiant i wodę.
Pętla przez Kudłoń – wariant na stabilny dzień
Jeżeli samo wejście na wieżę wydaje się nam zbyt krótkim planem, możemy połączyć Gorc z Przełęczą Borek (około 1010 m n.p.m.) oraz Kudłoniem (1274 m n.p.m.), a następnie wrócić do Lubomierza-Rzek lub zejść w stronę Lubomierza. Odcinek grzbietowy między Gorcem, przełęczą i Kudłoniem zajmuje około 2 h 15 min, natomiast cała pętla z Rzek wymaga mniej więcej 6–7 h. To propozycja na pełny dzień. Fragment prowadzący na Kudłoń wchodzi już na teren parku narodowego, dlatego potrzebny jest bilet, a przed wyjściem warto sprawdzić przebieg trasy opisany w artykule o szlakach na Kudłoń.
Z Przełęczy Borek możemy również kontynuować marsz grzbietem na zachód, wybierając przejście do schroniska PTTK na Turbaczu, albo skierować się na wschód przez Halę Młyńską ku Lubaniowi. Drugi wariant jest długi, słabiej uczęszczany i odpowiedni przede wszystkim dla wprawionych turystów, którzy potrafią rozsądnie ocenić zapas sił oraz pogodę. Nie jest to „pętelka” po obiedzie…
Kiedy lepiej odpuścić – błoto, wiatr i rodzinne tempo
Po burzach oraz intensywnych opadach zielony szlak z Ochotnicy, szczególnie na odcinku przez wiatrołomy, staje się błotnisty i śliski, dlatego przy niestabilnej pogodzie lepiej wybrać prostsze podejście albo przełożyć wycieczkę. Zimą hala i wieża są mocno wystawione na południowy wiatr, choć droga z Rzek pozostaje popularna wśród osób wędrujących na rakietach. Niska mgła w dolinach nie zawsze przekreśla wyjście, ponieważ szczyt bywa wówczas ponad chmurami, a sytuację możemy wcześniej ocenić dzięki kamerom zamontowanym na wieży.
Z dziećmi najrozsądniej wybrać krótsze wejście z Wierchu Młynne (czerwonym szlakiem, około 1 h 30 min) albo spokojniej rozłożyć podejście od strony Rzek, unikając rozbudowanej pętli przez Kudłoń. W pogodny letni weekend pod wieżą może być tłoczno, jednak hala daje znacznie więcej przestrzeni niż sam wierzchołek. Przy silnym wietrze nie wchodzimy na wieżę, nawet jeśli panorama zapowiada się wyjątkowo dobrze.
Może Cię też zainteresować artykuł na temat szczytów, hal i wież widokowych w Gorcach.