# Luboń Wielki – schronisko, Perć Borkowskiego i wejście w godzinę z Rabki

> Luboń Wielki (1022 m): z Rabki-Zaryte w godzinę, Perć Borkowskiego dla chcących skał, schronisko PTTK, parking, pętla.

Opublikowano: 2026-11-16 · Aktualizacja: 2026-09-15

Luboń Wielki (1022 m n.p.m.) możemy zdobyć z Rabki-Zaryte w około godzinę, o ile wybierzemy stromy wariant prowadzący żółtymi znakami i trafimy na suche podłoże. Trasa kończy się bezpośrednio przy schronisku PTTK, obok którego stoi widoczny z daleka maszt RTV, dlatego na wierzchołku raczej trudno przeoczyć cel wycieczki. Najkrótsze podejście jest jednak zarazem najbardziej wymagające, ponieważ prowadzi przez gołoborze i miejscami zmusza do pomagania sobie rękami. To krótka, ale konkretna wycieczka.

## Luboń Wielki z Rabki-Zaryte – najkrócej, ale niekoniecznie najłatwiej

Najkrótszy wariant rozpoczynamy w Rabce-Zaryte, skąd **żółtym szlakiem** kierujemy się niemal bezpośrednio na szczyt, pokonując około 500 m przewyższenia od punktu startowego położonego na wysokości mniej więcej 520 m n.p.m. Według różnych źródeł podejście zajmuje **od około 1 h do 2 h** (strona schroniska podaje 1 h 30 min), a rozbieżność nie jest specjalnie zaskakująca, ponieważ na kamienistym odcinku tempo mocno zależy zarówno od pogody, jak i doświadczenia. „Wejście w godzinę” jest więc możliwe, jednak nie powinno być obowiązkowym planem dnia…

![Perć Borkowskiego z Rabki-Zarytego](/uploads/2026/09/da74598a19c6c31df7b55e17468cd0f7c1aeda67ce986ad90563804ee6e3e368.jpg)

Perć Borkowskiego z Rabki-Zarytego

Jeśli zależy nam przede wszystkim na spokojniejszym marszu, możemy wybrać **niebieski szlak z Zarytego**, który jest łagodniejszy i pozwala ominąć najtrudniejszy fragment gołoborza. Inną możliwością jest **zielony szlak z Rabki-Śmietanowej**, prowadzący wzdłuż Lubońskiego Potoku, przy którego początku działa prywatny, płatny **Parking pod Luboniem**.

Do Zarytego kursują **mikrobusy Mszana Dolna – Rabka**, przy czym w dni powszednie połączeń jest więcej, natomiast w niedziele powrót może wymagać dokładniejszego planowania. Możemy również dojechać koleją do Chabówki lub Rabki-Zdroju, a dalszą część drogi pokonać lokalnym transportem. Warto sprawdzić powrót przed wyjściem.

## Perć Borkowskiego – głazy, gołoborze i krótka wspinaczka

Żółty szlak z Zarytego nosi nazwę Perci Borkowskiego i uchodzi za najbardziej strome znakowane podejście w całym Beskidzie Wyspowym, choć oczywiście nie jest trasą wyposażoną w łańcuchy czy klamry. Nazwa upamiętnia Stanisława Dunina-Borkowskiego, patrona schroniska znajdującego się na szczycie. Trudności mają tu naturalny charakter.

Najciekawszy fragment prowadzi przez **rezerwat przyrody Luboń Wielki**, obejmujący południowo-wschodnie zbocze oraz wyjątkowe dla tego pasma gołoborze zbudowane z piaskowca magurskiego. Pomiędzy wielkimi blokami skalnymi powstały jaskinie szczelinowe, wśród których znajduje się Jaskinia Luboń Wielki, jednak podczas przejścia przede wszystkim patrzymy pod nogi, ponieważ luźne głazy nie wybaczają pośpiechu.

Na najbardziej stromym odcinku pomagamy sobie rękami, a po deszczu skały stają się śliskie, dlatego **konieczne są dobre buty** z przyczepną podeszwą. Proponowana przez nas zasada jest prosta: Percią podchodzimy, natomiast do Zarytego schodzimy wariantem niebieskim lub zielonym. Wędrówka w przeciwnym kierunku jest znacznie mniej przyjemna.

![Luboń Wielki widziany spod Maciejowej](/uploads/2026/09/0680faa08f607d9e4ba004de3ca335fa2d3bc3404238f286ac16b1bddd9ddb12.jpg)

Luboń Wielki widziany spod Maciejowej

## Schronisko na szczycie – małe, stare i z charakterem

**Schronisko PTTK na Luboniu Wielkim** im. Stanisława Dunina-Borkowskiego powstało w 1931 r. i należy zarówno do najmniejszych, jak i najstarszych obiektów tego rodzaju w Beskidach. Kamienno-drewniany budynek ocalał z pożogi wojennej, a pamiątką tego wydarzenia jest coroczna msza dziękczynna odprawiana w lipcu. Adres obiektu to Rabka-Zaryte 165.

W środku działa bufet z ciepłymi posiłkami, możemy również zdobyć pieczątkę do książeczki GOT, natomiast noclegi oferowane są w starym budynku oraz sąsiedniej „bacówce”. Miejsc nie ma wiele, a awaryjna „gleba” w sezonie również bywa zajęta, dlatego rezerwację najlepiej uzgodnić wcześniej bezpośrednio ze schroniskiem pod adresem lubon.wielki@gmail.com. W części sieci telefonicznych może brakować zasięgu.

Cennik na stronie schroniska podaje **50 zł za nocleg** zarówno w starym budynku, jak i w bacówce, a członkom PTTK, PTT, Klubu Zdobywców Korony Gór Polski i honorowym dawcom krwi przysługują zniżki; przy grupach powyżej 10 osób cena jest ustalana indywidualnie. Kwoty najlepiej potwierdzić telefonicznie przed przyjazdem (608 791 020). **Zadatek w wysokości 50% jest bezzwrotny**.

Z okien najwyższej kondygnacji zobaczymy między innymi Śnieżnicę, Ćwilin, Mogielicę i Szczebel, a przy dobrej widoczności również Gorce, Babią Górę oraz Tatry. Szczególnie ciekawie jest o świcie, kiedy nocleg pozwala obserwować pierwsze światło na tatrzańskich grzbietach, zanim na szczyt dotrą kolejni wędrowcy.

## Pętla przez Tenczyn – stromo w górę, łagodnie w dół

Jeśli nie chcemy wracać tą samą drogą, proponowana przez nas trasa prowadzi z Rabki-Zaryte Percią Borkowskiego do schroniska, a następnie **czerwonym szlakiem przez Przełęcz Glisne** w kierunku Tenczyna i Lubnia. Całość zajmuje **około 4–5 h**, przy czym wycieczka wymaga dopasowania końcówki do lokalnych połączeń, ponieważ powrót do Rabki najwygodniej zorganizować busem.

Alternatywnie ze szczytu możemy ruszyć **niebieskim szlakiem przez Luboń Mały**, który po **około 1 h 50 min** doprowadza do Zakopianki w Naprawie. Po drodze mijamy widokową polanę, dzięki czemu zejście nie jest jedynie „transportowym” dodatkiem do właściwej wycieczki, lecz przyjemnym przedłużeniem grzbietowej wędrówki.

## Kiedy nie – mokre głazy, burza i zbyt ambitny plan

Perć Borkowskiego lepiej odpuścić po deszczu, przy mokrych skałach oraz zimą, gdy kamienny odcinek bywa oblodzony, a bezpieczniejszy wybór stanowi zielone lub niebieskie podejście. W warunkach zimowych **przydadzą się raczki**. Przy burzy szczyt z wysokim masztem RTV również nie jest miejscem, w którym chcielibyśmy czekać na poprawę pogody.

Z małymi dziećmi możemy rozważyć Perć wyłącznie w górę i z uważną asekuracją, natomiast schodzenie tym wariantem należy wykluczyć. W upalne popołudnia stromy szlak szybko odbiera siły, dlatego lepiej wyruszyć rano, a jeśli zależy nam na ciszy i swobodnym miejscu w niewielkim schronisku, warto również omijać najbardziej popularne terminy sezonu.

Może Cię też zainteresować artykuł na temat [szczytów wartych zdobycia w Beskidzie Wyspowym](/na-ktore-szczyty-wejsc-w-beskidzie-wyspowym) oraz opis szlaków na Ćwilin.
